MUZIEKGROEP SPIKKEL
 
Ik wet neet woar ik 't zeuken zal,
de hette plög mien oaveral,
Mien hoes lik wal un oaven.
Ut kussen op mien bedde breujt,
de steene van de stoepe gleujt,
De zunne brent van boaven.

De beeste hebt ut ok te kwoad,
van hette wet ze zich gin road,
ligt uren in de schemme.
Ze blieft an 't drinken, nooit genog,
en snakket noar wat keule log,
dee nargens is te vinden.

Moar ik heur de donder in de wiete,
ik zee ut weerlicht oaveral.
Donk're wolken komt gevuld met reagen,
ik veul de eerste grote druppels al.

De zunne steet zo steil en strak,
te branden op mien pannendak,
dat vöggele schreujt de peutjes.
En buuten löp un spöllend kind,
dat hette veult van 't heete grind,
an ziene bloote veutjes.

Ut sloapen völt zo ok neet met, ik lig te dreijen in mien bed, 'k lig noar ut behang te turen.
De beddelakens bunt te heet, ik gooi ze af, ut hölp mien neet, ik lig wakker nog noa uren.

Moar ik heur de donder in de wiete, ik zee ut weerlicht oaveral.
Donk're wolken komt gevuld met reagen, ik veul de eerste grote druppels al.

Ik luuster daagluks noar de Bilt, en hopt dat ze miene klachten stilt, met keulere berichten.
Too, dreijt den wind un betjen west, dan mot den vurigen bal op ut lest, veur un wolkgordien wal zwichten.

Moar ik heur de donder in de wiete, ik zee ut weerlicht oaveral,
Donk're wolken komt gevuld met reagen, ik veul de eerste grote druppels al.
het weerbericht: