MUZIEKGROEP SPIKKEL
 
 
KLeine Fritsken kump net van de schole, woar de juffrouw hef verteld.
Van een junsken dat zien mooder, zo onwies mooi voor ut lepken hölt.
Joa, dat wol 'e ok probeern, hee rennen gauw noar hoes,
In een drafken deur de kökken, dan de kamer in pardoes.

Mooder röp 'e hoast buuten oasem, dat ut mense dech wat is ter dan noo.
D'r steet ne kearl bi'j ons in de kökken, den knip de meid de strotte too.
Ze stonden samen in den hook, en den kearl den grep eur beet,
Moar 't was wal een betjen raar, want onze Mina, ze schreeuwen neet.

Mooder steet van schrik te bèven, en ze rup, ik make alarm!
Ik goa direct de politie halen, moar dan grip den schelm eur bi'j den arm.
Mooder, röp 'e rustig moar, d'r is niks van woar, ik wol ow moar un betjen ploagen,
Ut is gin kearl, ut is gin kearl, ut is gin kearl, 't is vader moar . . . . .
Kleine Fritsken, die het met zijn
uitleg aan zijn moeder, niet beter op maakte . . .


De tekst is gemaakt door de
Winterswijkse schrijver en dichter B. Stegeman, te lezen in het boek Achterhookse Möpkes.